niedziela, 6 września 2026

Nowości

Armia USA rusza z produkcją mobilnych centrów AI do namierzania celów TITAN

Wojsko i AIPatryk Raba
Armia USA rusza z produkcją mobilnych centrów AI do namierzania celów TITAN
Fot. US Army TARDEC, Wikimedia Commons (Public domain)

Pentagon zamówił u Palantira i Anduril osiem systemów TITAN za 192 miliony dolarów - mobilnych stacji naziemnych, które sztuczną inteligencją skracają czas między wykryciem celu a uderzeniem ogniem dalekiego zasięgu.

Spis treści
  1. Co to jest TITAN
  2. Dlaczego to ważne dla wojska
  3. Historia programu i testy
  4. Palantir i Anduril w wyścigu zbrojeń AI

Armia Stanów Zjednoczonych przechodzi z fazy prototypów do produkcji seryjnej systemu TITAN - mobilnych centrów dowodzenia wyposażonych w sztuczną inteligencję, które mają radykalnie skrócić czas między wykryciem wroga a wystrzeleniem pocisku dalekiego zasięgu. Zamówienie warte 192 miliony dolarów trafiło do Palantir Technologies i Anduril Industries.

Co to jest TITAN

TITAN, czyli Tactical Intelligence Targeting Access Node, to obsługiwana przez żołnierzy mobilna stacja naziemna podłączona do sensorów kosmicznych, powietrznych, wysokościowych i naziemnych. System wykorzystuje sztuczną inteligencję i uczenie maszynowe do przetwarzania strumienia danych z tych czujników w konkretne rekomendacje celów dla dowództwa i artylerii dalekiego zasięgu.

Wariant Advanced, montowany na średnim pojeździe taktycznym, oferuje większą moc obliczeniową i szersze możliwości integracji z innymi systemami. Wariant Basic, oparty na lekkim pojeździe taktycznym JLTV, postawiono na mobilność i szybkie rozwinięcie w polu. Wcześniej testowano też konfigurację na pojazdach ISV-U, czyli lekkich transporterach piechoty.

Dlaczego to ważne dla wojska

Kluczowym celem programu jest skrócenie tak zwanego sensor-to-shooter timeline, czyli czasu od wykrycia celu przez sensor do oddania strzału. W klasycznym modelu dane z satelitów, dronów i radarów muszą zostać ręcznie zebrane, porównane i zinterpretowane przez analityków, zanim trafią do jednostek ogniowych. TITAN ma zautomatyzować dużą część tego procesu.

Produkcja opiera się na czterech latach informacji zwrotnych od żołnierzy, którzy używali prototypów TITAN w różnych konfiguracjach i środowiskach operacyjnych - płk Jonathan Lipscomb, kierownik programu ds. systemów wywiadowczych i analitycznych Armii USA

Historia programu i testy

Pierwszy prototyp TITAN trafił do jednostki operacyjnej w grudniu 2024 roku, gdy odebrała go 1. Wielodomenowa Grupa Zadaniowa (Multi-Domain Task Force). W 2024 roku Armia przyznała pierwsze kontrakty prototypowe o wartości 178,4 miliona dolarów na dziesięć egzemplarzy. System przeszedł od tego czasu serię ćwiczeń, w tym niedawno testy podczas Project Convergence Capstone 6 na pustyni Mojave.

Obecne zamówienie produkcyjne oznacza, że Pentagon uznał technologię za dojrzałą do wdrożenia na większą skalę, a nie tylko testowania koncepcji. Kolejna transza zamówień ma trafić do wykonawców w roku fiskalnym 2027, co sugeruje, że program będzie się rozwijał etapami przez kolejne lata.

Palantir i Anduril w wyścigu zbrojeń AI

Dla Palantira i Anduril kontrakt na TITAN to kolejny dowód rosnącej roli firm z Doliny Krzemowej w budowie infrastruktury wojskowej opartej na sztucznej inteligencji, obok tradycyjnych koncernów zbrojeniowych. Obie spółki od lat konkurują o kontrakty Pentagonu związane z systemami dowodzenia, rozpoznania i autonomicznymi platformami bojowymi.

Program TITAN wpisuje się w szerszy trend modernizacji amerykańskiej armii, w którym dane z wielu domen - kosmosu, powietrza, lądu - mają być łączone w jeden spójny obraz sytuacyjny w czasie zbliżonym do rzeczywistego. To podejście, określane jako połączone operacje wielodomenowe, jest jednym z priorytetów modernizacyjnych Pentagonu od kilku lat.

Dla polskiego czytelnika program TITAN pokazuje kierunek, w którym zmierza integracja AI z systemami dowodzenia w armiach NATO. Polska armia, rozbudowująca własne zdolności rozpoznania i precyzyjnego rażenia w ramach programów takich jak Wisła czy Homar, obserwuje podobne rozwiązania sojuszników jako punkt odniesienia dla własnej modernizacji systemów C4ISR.

Udostępnij: